Nie są to jednak zmiany radykalnie zmieniające dotychczasowe warunki, które stwarzałyby ryzyko porzucenia stanowiska, ale lokalne, punktowe adaptacje zwiększające dostępność miejsc dotychczas nie użytkowanych (np. z powodu nadmiernego oświetlenia, przewiewu czy braku punktów zaczepienia dla pazurków), wprowadzające struktury pozwalające na zatrzymanie ciepłego powietrza (specjalne budki i przepierzenia) oraz utrudniające dostęp polującym na nietoperze drapieżnikom. Prace zostaną zakończone przed przylotem nietoperzy. Zastosowane rozwiązania oparte są przede wszystkim na wieloletnich doświadczeniach własnych, jednak chętnie korzystamy również z tego, czym podzielili się z nami specjaliści z brytyjskiej organizacji Vincent Wildlife Trust. Dla sprawdzenia, jak nasze ulepszenia sprawdzają się w konkretnych sytuacjach i ewentualnego wprowadzenia korekt, ich wpływ będzie monitorowany w sezonie letnim. Regularne pomiary temperatury i wilgotności powietrza, obserwacje liczebności i zachowania nietoperzy pomogą stworzyć im optymalne warunki do rozrodu i odchowania młodych, a co za tym idzie – pozwolą wzmocnić populację gatunku.
W kilku (z planowanych kilkudziesięciu) letnich stanowisk nietoperzy trwają aktualnie prace poprawiające ich warunki siedliskowe. Optymalizacja siedlisk polega na wprowadzeniu rozmaitych zmian, poprawiających bezpieczeństwo zwierząt i parametry schronienia istotne dla prawidłowego funkcjonowania kolonii.






