Przy planowaniu adaptacji pomieszczeń do wymagań nietoperzy bierze się pod uwagę, z jednej strony, znajomość biologii nietoperzy i ich potrzeb, z drugiej, dążenie do zróżnicowania warunków mikroklimatycznych, tak, aby przy zmianach pogody w sezonie, a nawet w rytmie dobowym, nietoperze zawsze mogły znaleźć odpowiadające im miejsce w obrębie budynku.
Podkowcom przydzielono jeden pokój oraz strych budynku. Strych jest dość widny, oświetlony przez prześwity między deskami w ścianach szczytowych, co jest dużą przeszkodą dla nietoperzy. Aby umożliwić im dostęp do strychu, w stropie wykonano otwór wlotowy z pomieszczenia przeznaczonego dla nietoperzy na parterze. Nad otworem zainstalowano szczelną komorę. Taka konstrukcja zabezpiecza zwierzęta przed dostępem światła i przeciągami. Powoduje także uwięzienie ciepłego powietrza, co różnicuje warunki mikroklimatyczne w kolonii.
Również dolne pomieszczenie przystosowano do potrzeb nietoperzy, tak aby miały możliwość wyboru najkorzystniejszego w danym momencie miejsca przesiadywania. Część pokoju oddzielono przepierzeniem, osłaniającym przed przeciągami i dostępem światła. Okno będące wlotem do budynku przysłonięto pomalowaną na czarno konstrukcją, która bardzo redukuje ilość wpadającego światła i pełni funkcję wiatrołapu. Aby zamknąć dopływ światła i wyeliminować przeciągi drzwi wejściowe zostały ocieplone i wzmocnione.
Ponieważ niektóre powierzchnie ścian i sufitów są bardzo gładkie, zainstalowano elementy z surowego drewna, by nietoperze lepiej mogły się przyczepiać. Wykorzystano skrzynki po owocach i łaty budowlane.
