Niektóre gatunki nietoperzy, w szczególności podkowiec mały, potrafią poruszać się jedynie w pobliżu roślinności, ewentualnie innych obiektów, nigdy nie wylatując na otwartą przestrzeń. Dlatego dla przetrwania stanowiska istotny jest nie tylko należyty stan budynku i bliskość odpowiednich zimowisk, ale też właściwe otoczenie kolonii rozrodczej.
Nawet kilkumetrowa przerwa w szpalerze zieleni uniemożliwi podkowcom przemieszczanie się w stronę zasobnych w pokarm żerowisk. Wyposażeni w detektory ultradźwięków badacze oraz rozstawione w kluczowych miejscach automatyczne rejestratory notują intensywność przelotów nietoperzy w różnych punktach wokół kolonii.
Obserwacje te posłużą zabezpieczeniu wykorzystywanych przez nietoperze tras. Szczegółowe mapki, pozwolą wykryć luki w szpalerach, których uzupełnienie mogłoby skrócić drogę przelotu lub poprowadzić je trasą bezpieczniejszą, np. unikającą dróg.
Podkowiec mały jest gatunkiem o ściśle nocnym trybie życia. Podkowce nie opuszczają schronienia, dopóki na zewnątrz nie zrobi się zupełnie ciemno. Dlatego przy analizie otoczenia kolonii brane jest pod uwagę rozmieszczenie systemu oświetlenia, szczególnie iluminacji budynków i oświetlenie dróg w pobliżu tras przelotów. Niekiedy wystarczy po prostu skierować lampę w stronę parkingu zamiast w stronę żywopłotu lub oświetlać budynek tylko z jednej strony, zostawiając nie oświetloną ścianę, w której jest otwór wlotowy wykorzystywany przez nietoperze.
