W latach poprzednich strych kościoła zamieszkiwała kolonia około 300-400 nocków dużych. Dach kościoła był w stanie zagrażającym budowlaną katastrofą i tym samym zniszczeniem kolonii. Mimo tych spartańskich warunków nietoperze, przywiązane do swojego stałego schronienia, nie opuszczały budynku. Jednak przeprowadzenie gruntownego remontu było już niezbędne. Ze względu na nietoperze, przeprowadzono go w sezonie jesienno-zimowym. Dodatkowym wyzwaniem była konieczność wymiany nie tylko poszycia dachu, ale i całej więźby dachowej.
Dla nietoperzy istotnych jest kilka czynników, które decydują o zasiedleniu budynku i o sukcesie rozrodczym kolonii – mikroklimat, bezpieczeństwo (brak zagrożeń życia i powodów do niepokoju), bliskość żerowisk. Dodatkowe modyfikacje montowane na strychach w ramach projektu pomagają uzyskać właściwe warunki mikroklimatyczne, niezależne od panujących warunków zewnętrznych. Bardzo ważny jest też zapach, jakim nasiąkają belki, na których zwierzęta te zawisają, co jest dla nich potwierdzeniem, że wróciły na właściwe miejsce.
Z tego względu przy adaptacjach zastosowano materiał z tych fragmentów starego dachu, gdzie nietoperze przesiadywały. Specjalne komory, w których nietoperze uzyskują dodatkową izolację termiczną oraz od światła i przeciągów, wyposażono w kawałki belek i desek z miejsc, w których nietoperze gromadziły się przed remontem.
Podczas kontroli, przeprowadzonej w ramach monitoringu efektów projektu, stwierdzono około 400 nietoperzy, skoncentrowanych w trzech grupkach, w obrębie zamontowanych przepierzeń. Nietoperze zaakceptowały remont i pozostaje mieć nadzieję, że kolonia się utrzyma, a zastosowane adaptacje spowodują nawet wzrost jej liczebności w kolejnych latach.
